neyin kafası...?

Varşova fotoğraflarıma bakarken bu günlerdeki ruh halime yakın bir fotoğrafı gördüm ve çektiğim günden daha çok beğendim!

Kafam kocaman, ağır, düşünceli, bıkkın, özlemli, gerekli gereksiz bir dünya şey ile dolu...

Ayaklarımda ruhumda yürüme ve koşma isteği, kulağımda da Fryderyk Chopin olsun..

uzaktan

Uzaktan seviyorum seni!

Kokunu alamadan,

Boynuna sarılamadan.

Yüzüne dokunmadan.

Sadece Seviyorum!

Öyle uzaktan seviyorum seni!

Elini tutmadan,

Yüreğine dokunmadan.

Gözlerine dalıp gitmeden.

Şu üç günlük sevdalara inat,

Serserice değil adam gibi seviyorum.

Öyle uzaktan seviyorum seni!

Yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden.

En çılgın kahkahalarına ortak olmadan.

En sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan.

Öyle uzaktan seviyorum seni!

kırmadan,

Dökmeden,

Parçalamadan,

Üzmeden

Ağlatmadan uzaktan seviyorum.

Öyle uzaktan seviyorum seni!

Sana söylemek istediğim her kelimeyi,

Dilimde parçalayarak seviyorum.

Damla damla dökülürken kelimelerim,

Masum beyaz bir kağıtta seviyorum..

C. Süreya