Bunca zamandır boşu boşuna yürüdüğünü anlamak tarifsiz acı
yürürken her şey sahici gibiyken mutlu olduğunu düşünürken
ne masallarda ne de gerçekte o ülkenin hiç var olmadığını öğrenmek
insan kaç yaşında olursa olsun sarsıcı
bu ülkenin adı aşk, sevgi ve ya güvendi.
* başkalarını önemsemediğini belirtmek aslında önemsediğinin kanıtı gibi söylem değil eylem gerektiren
bir tavır bu.
* Düşünsel ve eylemsel enerjini kendi yaşamına, huzuruna odaklamak ve kendi mutluluğun için
çabalarken yakınların çevrendeki seçtiğin bazen de seçmediğin (toksin kişiler hariç) insanlarla da
iletişime ihtiyacın var durum böyle olunca onların kaygı mutsuzluk ve ya sorunlarına da kayıtsız
kalamıyor insan, kalabilmesi için narsistik boyutunda bencillik gerek diye düşünüyorum.
* dünyaya, yaşama, çevreye tüm canlılara duyarlı olup insanların ne dediğine ne yaptığına kayıtsızlık
kendi ırkını reddin nirvanası olsa gerek bu da ayrı bir konu..
