ondört mayıs ikibinondokuz

pazar günü çok sarsıldım
ve çok ağladım
bunun yanında kendimi hafiflemiş de hissediyorum...

o uzun aradan sonra sigara içince başta bir boşluk hissi dönme olur ya hafif
üç gündür öyle başım..
ruhum hissiz...

çok sürmese diyorum çokça dünya sürgünüm...

yedi mayıs ikibinondokuz

bu güçsüzlüğüm
takat sizliğim yoruyor
gücümü bu kadar emen
beni halsiz bırakan düşüncelerden
net bir karar verince kurtulacağımı hissediyorum..

hayli uzun zamandır bu şekilde olmak
çok yorucu ve enerjimi de emen bir durum..
kafam dağınık, dalgın...
mamut gibi olan hafızam yalpalıyor.
uyuyamıyorum
uyanamıyorum...


öyle bir yerdeyim ki..

iki mayıs ikibinondokuz

düşünmeyeyim diyorum
yoran acıtan hiç bir şeyi,
lakin demekle olmuyor...

haykırsam...