dün iyileşmiş sandığım
yokmuş gibi davrandığım
yarama baktım.
kanıyordu
darmadağınım..
o kanadıkça ben ağladım
ben ağladıkça o kanadı.
umarım,
iyileşmeden önceki son evrededir.
dün iyileşmiş sandığım
yokmuş gibi davrandığım
yarama baktım.
kanıyordu
darmadağınım..
o kanadıkça ben ağladım
ben ağladıkça o kanadı.
umarım,
iyileşmeden önceki son evrededir.
vardığın yerle övünürken geçtiği yolları unutmak, egonun galibiyeti olsa gerek
oysaki varılan yeri, kat edilen yolun, manzarası, çukuru, çamuru, ferahlığı,
soğuğu, güneşi, çiçeği, böceği değerli kılıyordu..
yalnızlık sevip umudunu yitirenlerin icadı
bu sebepten yalnızlık
çok incinenlerin sığınağı..
benim en korktuğum aldatılmaktı
senin korktuğun ise terk edilmek
birbirimize yaşattık acıta acıta
suçlamayacağım.
korkularım mı yaşattı bunu
ondan dolayı, bundan ötürü mü bilemeyeceğiz
bildiğimiz,
bittiğimiz...
Mevsim kayması sadece doğada mı oluyor insan ruhunun da mevsimlerinde kaymalar olabiliyor..
Her şeyin birbirine girdiği dün yaz iken bugün kara kışa uyanıyorsun tıpkı ruhum gibi belki ruhlardaki bu karmaşa da mevsimlerden ötürü, bir sebep bulmak gerekiyor bu bitmeyen melankoliye hüzne bir dayanak lazım. İşaret parmağını sallayarak aslında tüm suçlu sensin demek rahatlatır mı?
Bu yetişkinlik mi ergenlik mi, annemize şikayet ettiğinde tüm sıkıntılarımız bitiyor muydu?
Benim hafızamda böyle şikayetlerim yok, olmadı hiç!
Hiç sorumluluk almayan insana yetişkin diyemiyorsak, haddinden fazla sorumluluk alana da en yetişkin mi demek gerekiyor..
Halimden şikayetçi değilim lakin bazen bir isyan kaşıyor ruhumu..