bu çok yorulmuş kalbim,
birden bire duruverecekmiş gibi..
Eskiden belirli bir yaşa gelmiş erkekler ceplerinde alacak verecek defterleri taşırmış,
birden ölüm gelirse arta kalanlar alacağını vereceğini bilsin bu dünyanın yarım hesabını kapatsın diye..
Şimdi de taşımak gerek doktor, maddi alacak vereceğe çok girilmiyor eskisi kadar, kişilerden çok bankalara, bankalar da hemen buluveriyor yakınını.
Lakin dostluğunun, güveninin, sevgisinin hoyratça hiç edilmesinin hesabını da görmek gerek.
"Sevmek sevilmekten yeğ" diyor pek çok düşünür, ardından da ekliyor sevilmenin insana nasıl değer
kattığını. Bunda cimrilik etmişlerden hesap sormalı mesela..
