insan;
insan olarak doğar
sonra bütün mücadelesi insan kalabilmektir!
o yüzden
şaşırırız çocuklarda gördükçe
dürüstlüğü
sınıfsızlığı
ve
koşulsuz sevgiyi
hesap yoktur çünkü.
annemi seversem beni aç bırakmaz koşulunu
sonradan öğretiyoruz ebeveynleri olarak
insan yaşadıklarını ve yaşayacaklarını kendisi örüyor ince ince
ve fark ediyor etmesine öncesinde pek çok şeyi sadece önemsemiyor o an
bir vakit sonra, hayli bir vakit sonra bu fark edişler birikip ağırlık yapmaya başladığında başlıyor her şey.
sevgi aşk bitiyor mu
bitmiyor
ama bu ağırlıklar yüreğe ağır geliyor ilk önce
sonra düşüncelere
böyle olduğu zamanlarda
zehirlenmeye izin vermemeli
ve gitmeli
zihinde güzel anılarla
burulsa da bazen çoğunlukla gülümseten anılarla..
