kaç gündür beynimi kemiren bir his var
okuduğum gördüğüm haberlerde beni huzursuz eden ne yapabilirim dedirten bir his!
Çocukları düşünüyorum kötülüğün içinde yapayalnız kalmış çocukları,
ne yapabilirim onlar için?
Birinin yaşamına dokunmak yuvası olma fikri çok sık geliyor
büyük bir sorumluluk doğurmayı düşünmezken bir çocuğa yuva olmak yaralı bir yüreğe merhem olmak
Bu kendi kendime yapabileceğim bir yolculuk
arkadaş dost aile bu konulara mesafeli
onlarla konuşmak dahi istemiyorum
hem ben her kararımı tek başıma aldım!
