geriye bakarak yol gidilmez

 tutsaklık, tutunmaktan türemiş olsa gerek şu an hiç araştırmadan yazıyorum.

özgürlüğün temel prensibi bırakmayı bilmek sanırım bıraktıkça özgür

tutundukça tutsak oluyoruz. Bu bazen bir kişi veya kişiler, bazen bir nesne!

 neyi tutuyorsan o senin hükümdarın...

şimdi kendime tutundum, ne çok ihmal ettiğimi görünce içim ezildi biraz ama acımadım

idrak ne zaman kazanılmışsa öncesine vahlamamak gerek yoksa geriye bakarak yol gidilmez.

 aralıkta alınan kararlar koca bir boşluk şimdi aydınlanma biraz biraz.

hafiflemiş hissetmek bu histen suçluluk duymamak güzel..

bu hava da gidilmez (Nazancığım her havada gidilir)

ah

kalbim düşüncelerim bir dişlinin içerisinde ezilirken çıkan ahlarım çokça buraya yazdıklarım..

mutlu hikayeler yazılmış mıdır, benim bilinç altı seçimlerim mi hep mutsuz hikayelerdi?

gerçi kalben gelişmiş insan da mutluluğunu pek yazmaz, yazamaz. Bu kadar mutsuzluğun içerisinde 

kaybı olanın yanında olanınla, övünmek gibi gelir, doğru mu yanılış mı bilemem?

bize öyle öğrettiler..

ah

onaltı ocak ikibinyirmibeş

"insan kendi kötüsünü bilir, 

bildiği kötüsüne, bir başkasının kötü demesini istemez!"

oksijen maskesini önce kendine tak!

çok sevdim çok affettim

kendimi affedemez duruma gelince fark ettim

önce can..

Remember me

Vasatlığın antibiyotiği sanat olmalı..

 Benim mücadelem sanırım daha çok vasatlıklaydı

ortalama olanı sevmemek kibir değil ama bu vasatlığı fark ettiğim an uzaklaşmak çabasında oldum.

o nedenle ilk aklıma gelen ilk beğendiğimi herkes beğenir düşüncesiyle daha detaycı oldum sanırım,

bu çoğun insanı yorsa da sürüye dahil olmama ferahlığı veriyor insana..

yaşamlarımız ortalama bir ailede başlıyor ve katılıyorum ailenin bilinç ve vizyonu insanın geleceğini de 

şekillendiriyor çoğunlukla..

Çocukken müze, konser, sergi görmüşle görmemişin gelişimi sanata bakış açısı bir olmuyor maalesef.

Sanat ise insanın ruh ve hayal dünyasını derinleştirip farklılaştırıyor ufkunu sonsuzluğa açıyor..

Piyano Piyano..

Onur boş bir gurur değil kişiliğin omurgasıdır...

 Aydın Boysan'ın ölümünün 6. yılını Şu sözüyle analım:

 "Hızır gelip de ömrümün bir bölümünü tekrar yaşama fırsatını verse ben ilk yılları seçerim. Patlak ayakkabılarım, yarı aç midem, üşüten giysilerimle Cumhuriyet’in ilk yıllarını. Çünkü saygın bir ülkenin onurlu vatandaşlarıydık"