Düşündüm dün çokça düşündüm kendi kendimi soktuğum düşünce girdaplarını, nasıl kendimi dibe doğru ittiğimi. söylemde başkalarının düşüncelerini önemsemezken bilişselde önemsediğimi tabii ki ilk kendime itiraf etmeliydim. Bunu için doğduğum evi ailemi suçlamayacağım bir yetişkin olarak eskiden belki yetiştirilme tarzından onların etkisi olabilir lakin şimdi bu yaşta çocukluğumu mu gençliğimi mi suçlayayım? Düşünceler canımı yaktı, kalbimi parçaladı, çok ağlattı tıpkı cerahat gibi gibi aktı. Sizde de olur mu bilmem, bana mı özgü? Ağlamak istersin ağlarsan rahatlayacağını bilirsin ama bir türlü ağlayamazsın kaç gündür hatta haftalardır böyleydim.
