bakı

şöyle bir boy değilde ruhumun aynasına baktığımda
tüm içtenliğimle kusurlarımı, zaaflarımı, kötü yanlarımı,
iyi taraflarımı görmeyi amaçlarım
ve sık sık o aynaya bakmaya gayret ederim
çok çoğun sabırlı sayılırım ama o an, taşma anı var ya,
ben kendimi tanıyamıyorum..

özverili ve verici yanımı severim
ama tek taraflı durumlarda  çok yorucu!
tecrübe edildi, şimdi tedbirli verici oldum..
karşındakinin küstah ve bencilce talepleri, değerini sıfırlıyor zamanla
az, öz olmalı ki saygı sevgi devam edebilmeli..
sürekli kendi sorununu anlatan, dinleme ya da senin nen var sorgusundan yoksunlardan
oldukça uzağım huzurluyum..

benim literatürümde küsmek diye bir eylem yoktu,
şimdi küs demek çok örtüşmüyor ama daha alıngan olduğumu fark ediyorum
belki az önce sıraladığım nedenlerden ötürü
ben bu durumları sevmiyorum...

....


kendimi süper çalışkan olarak göremiyorum elime aldığım bir işi en sağlıklı ve en kısa sürede
yapabilme organizasyonuna ve becerisine sahibim, işi en iyi şekilde sonuçlandırırım ama tembelim))

işte ve özelde aklıma ilk kötü gelmezdi bir kaç sene evvel
bir laf söyleniyorsa söylendiği gibidir diye düşündüm,
şimdi kıvrımları olduğu içinde gizli özneler yüklemler olduğunu görüyorum
bu kadar yorucu yolu insanların neden seçtiklerine önce de şimdi de anlam veremiyorum..
kıskançlığım sıfır dersem yalan olur ama mümkün olan alt seviyede
ona niye baktın bununla niye konuştun öz güvensizliğinde hiç olmadım
lakin gözüme sokula sokula bir haller oluyorsa keserim tertemiz gazete kupürü misali
buruşturmaya bile yormam kendimi atarım..

şüphenin içime düşmesine izin vermiyorum mümkün mertebe,
bir düştü mü beni ince ince kemiriyor,
tecrübe edilmişti bir vakit...