22 Nisan 2014 Salı

ışık

Zaman geçtikçe daha çok arıyorum,
biliyorum keşke demeye mahal vermeyecek şekilde sıkıydı dostluğumuz!
Birlikte olduğumuz bazı zamanlarımızı, başka insanlarla, başka arkadaşlarla paylaşırdık da
birbirimizin duru aklına ihtiyaç duyduğumuz anlar, sadece ikimiz olmalıydık!
Özel çaba ile hep bunu böyle kılmayı başarabilmiştik..
Şimdi bunları yazarken yüzümde o anıların tebessümü, içimde dinmeyen ağıtım..
Birlikte yapmayı düşünüp da yapamadığımız çok az şeyin kalması ayrı bir iç huzur veriyor..

Senin yaşam direncin, mücadelen, kişiliğin, tevekkülün...
Sonunda kaybetmiş gibi görünsen de kazandığını biliyorum,
böyle olmasını istemekten dilemekten değil, öyle hissediyorum...
yaşamımın sonuna kadar bütün bunlar, benim ışığım olacak, sevgili dostum...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder