gerçek

mesele bir güç meselesi de değil
kadın olsun erkek olsun,
ya da aynı cins olalım
birbirimize karşı güçlü olsak ne olur zayıf olsak ne olur
birbirimizin zayıf yanlarını bilsek, bilmesek ne olur?

durum kötüleşirse şayet bir gün ilk oradan mı başlarız vurmaya
en öldürücü darbelerle?

duygular insanı diğer insanlardan ayıran yegane şey iken bunları açık edememek ve en yakın gördüğünden bile saklamak bana oldum olası tuhaf gelmiştir
bir iki kitap okuyan bakan gören üç aşağı beş yukarı aynı şeyler bilebilir
ama duygular öyle mi?

sevgim
sevincim
kızgınlığım
öfkem
hayallerim
saçmalamalarım
vs.
bana özel

işte beni ben yapan bütün bu duyguları
kamufle ederek (zayıf görünmemek adına)
kitaptan sanattan siyasetten toplumdan vs. konuşup mu duracağım?
Ama durakta otobüs bekleyen herhangi biriyle de bir kitap hakkında konuşabiliyorum,
ve ya herhangi bir arkadaşımla  yemeğe konsere gidebiliyorum..


benim için değerli ve kalıcı olan
gerçeklik sadece
herkesle samimi olmama gerek yok ama dostum dediğim sevgilim dediğim kişiyle
aramda bir nevi maske olacaksa varsın dostum, sevgilim olmasın...