beni en korkutan şeylerin başında
bir gün uyandığımda tüm hislerimi kaybetmek..
güvenimin
sevgimin
heyecanımı
merakımın
umudumun
hayata bağlayıcı irili ufaklı tüm hislerimin
bir sabah yok olması...
Bazen kendimi zifte yapışmış bir böcek gibi
hissediyorum şu hayatta
çabaladıkça
sanki bir iki uzvumu kaybedip duruyorum
sonra aptal bir Pollyanna gibi.
neyse bu var daha elimde diye bir garip mutluluk oyunu oynuyorum.
bir gün uyandığımda tüm hislerimi kaybetmek..
güvenimin
sevgimin
heyecanımı
merakımın
umudumun
hayata bağlayıcı irili ufaklı tüm hislerimin
bir sabah yok olması...
Bazen kendimi zifte yapışmış bir böcek gibi
hissediyorum şu hayatta
çabaladıkça
sanki bir iki uzvumu kaybedip duruyorum
sonra aptal bir Pollyanna gibi.
neyse bu var daha elimde diye bir garip mutluluk oyunu oynuyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder