altı şubat ikibinondokuz

bir şey var albayım tarifi zor ve çok psişik;

kendime konduramadığım şeyleri yapıyor olmak, üstüne üstlük devam etmek
ve her defasında affetmek!
O'nu mu affediyorum,
kendimi mi?
işime öyle mi geliyor?
kişiliksiz miyim?
bağlı mı?
bağımlı mı?

tüm bunların yanıtını terapiste rağmen bilmiyor olmak
ironik bir durum...

biliyorum yanıtları kendim bulmalıyım!
o zaman tam tatmin olur...
başka türlüsü düşünceleri kopyalamaktan öte bir şey olmaz ki!
yine de terapist söylese daha kolay olurdu!!!

şu an bildiğim ve hissettiğim güçlü duygularımın olduğu
bu güçte ne kadar kalır bilmiyorum..


bul beni