yirmiiki nisan

evet çok üzgünüm inişli çıkışlı
küslü barışlı ilişkimi sonlandırmak zorunda kalmak son derece üzücü!
aylardır belki yıllardır çok yıprandım, üzüldüm en çok da ağladım..
hala seviyor olmam da ayrı psişik bir durum..
bir arada olmamızın artık imkanı yok,
tekrar güvenebilecek ne vaktim ne enerjim var..

çok ilginç bu kadar üzgünlüğümün yanında,
garip bir enerji var içimde...

bu enerjiyi yaratıcı şeylere dönüştürmeliyim
kendimle birlikte...


yazık oldu...