kendimdeki değişimi hissederek sindirerek yaşarken
ülkem için de umudumdu ve kendim kadar isteğimdi değişim.
Böyle kala kaldım
öfkelendim
günlerce üzüldüm yediğim lokma boğazıma dizildi
deprem bölgesi için elimden geldiğince bir şeyler yapmaya çabaladım.
onlar kader dedi
ben küfrettim
ekonomik durumu kötü olan insanlar için de ayrı üzülmüştüm.
Boşunaymış
Kafalar öz benlikten çıkmış zihniyet ortadoğunun bile altında bir seviyeye inmiş ne acı..
ve kadınlar
bunu nasıl yaptınız kendinize..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder