Tren

 bir tren penceresinden izleyerek geçiyorum tüm yaşamımın içinden

bazen hızlı bazen yavaş lakin hiç durmadan..

"Tren kullanırken kullanmayı öğrenmenin süresi çok kısa, fren yapmayı öğrenme süresi çok uzun sürüyormuş" tonlarca kiloluk makine, 

tıpkı bizim yürümeyi öğrendikten sonra duramamız gibi şimdi yavaşlamayı öğretmeye çalışıyorum 

kendime.

Bir gün Eminönü'nde fark etmiştim insanların yavaşlığından homurdanırken, sorunun insanlarda değil 

şahsen bizzat kendimde olduğunu, o aydınlanma anını unutmuyorum hiç!

Kulağımdaki müzik