bu uzun süren acıma bir neden daha buldum az önce kalbim burnumun direği sızlarken hem de
bazen tam anladığını düşünürdüm bunu böyle hissettirirdi, onca zamanın sonunda hiç anlamadığı
ve hepsinin bir manipülasyondan ibaret olduğu mış gibi, miş gibi hallerden öte olmadığını anlamak
bana bir şey kazandırır mı acıyı anlamlandırmak ya da tam vedayı getirir mi?
Alain de Botton beyin dediği gibi aslında benim anladığım şekli
belki karşımızdaki kişi hep nötrdü ve biz anlam yükledikçe kendi sevgimizin yansımasıyla seviyor
gibi anlıyor gibi anlamlandırmaları da bizzat kendimiz yapıyoruz, belki kendimiz kendimizi yanıltıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder