Azlık da çokluk da öldürür
tıpkı güneşin azının soldurup
çoğununsa yaktığı gibi.
İnsanda da böyle midir?
Saksıda kırmızı bir gül fidanı aldım
Küçük prensin çiçeği gibi
Nasıl koruyabilirim büyütebilirim
endişeleri dolaştı zihnimde
sonra endişenin insana nasıl zarar verdiği geldi aklıma
olduğu gibi ben gibi yaşatacaktım
susadığında suyunu yeteri kadar güneşini, bazen rüzgarını verecektim
bazı zamanlarda arttırdığım sigaranın küllerini onun için biriktirecektim
böcekler sarmasın hasta etmesin diye mesela.
bir kaç gündür akşamları bir iki kelam eder oldum onunla
bende alışık değilim bitkiyle konuşmaya o da değildir herhalde..
gerçi ben alışkanlıklardan da korkan biriyim bir kaç yıldır,
sigarayı bile bazen arttırıp bazen hiç içmemem de bu sebepledir belki..
yaşayıp göreceğiz birimiz ölene kadar...
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder