bütün eşyalarım derli toplu
giderken küçücük bile iz bırakmama taraftarıyım
kalmasın bir harfim kelimem bile
kitabına çizdiklerimi bile alıyorum..
bu yanımdaki eşyaların esiri olmadan benim için değerini kalbimdeki anıları
azalıncaya kadar tutup dağıtıyorum..
Benim iyileşme yolum bu!
Herkesin dert ortağı olup kendi derdimi anlatmayı bilmiyorum bu çok acı veriyor..
birikiyor birikiyor toksin bir şey içimde ve yapışıyor en çok kalbime
sertleşiyor katman katman
ve sıkıyor bütün hislerimi
bir karabasan gibi bağırıyorum
kendim bile duyamıyorum sesimi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder